De goede werken van Piet den Boer

Ex-topvoetballer schrijft aangrijpend boek over G-atleten

dinsdag 15/12
Piet den Boer

Piet den Boer – tijdens de kantooruren private banker bij ABN AMRO, voor eeuwig God bij KV Mechelen en fulltime goede ziel – heeft een boek geschreven: Sporthelden met een beperking. Samen met auteur Raf Willems penseelde de ex-spits 40 portretten van minder bekende G-atleten. De financiële opbrengst gaat naar het G-Sportfonds, de mentale steun naar alle sporters met een beperking.

 

Piet den Boer©Henk Van Cauwenberghe

Tijdens ons gesprek verwijst Piet den Boer (57) drie keer naar een mailtje. Het komt van de ouders van Kobe, een 12-jarige judoka met het syndroom van Down. Elke week rijden z’n ouders 50 kilometer om het kereltje zijn favoriete hobby te laten beoefenen. Na de gala-avond slash boekvoorstelling in de Zuiderkroon schreven z’n ouders:

“Het was een onvergetelijke avond ... De huldiging met alle G-sporters, je zoon met zijn grote foto op het podium zien, terwijl iedereen applaudisseert, we kregen een krop in onze keel ... Dat er mensen een handtekening kwamen vragen vond hij de max! Hij was even een mini-BV.

“Zo’n mailtje, daar komen je haren recht van omhoog”, glimlacht den Boer. “De dankbaarheid van die mensen is zo groot. Het klinkt gek, maar toch: die goal in de Europacupfinale was drie weken euforie en voor eeuwig in de geschiedenisboeken, maar zo’n simpel mailtje is voor mij bijna even veel waard.”

“Ik ben nu een aantal jaren betrokken bij organisaties zoals de Special Olympics, ontmoet zoveel lieve mensen”, vervolgt den Boer. “Dan begin je na te denken. Je kan je best doen, maar je leven nooit helemaal sturen. Ik heb blijkbaar het lotje getrokken dat ik op het juiste moment tegen een bal aanliep. En daar beleef ik nog elke dag plezier aan. Maar er zijn mensen die een ander lot treffen, andere verhalen schrijven. Dus dacht ik: waarom bundelen we die niet in een boek?”

Je hebt die 40 atleten zélf geïnterviewd.

“Ja. En van elk gesprek heb ik iets opgestoken. Ik ben nu acht jaar peter van Marieke Vervoort... Het is makkelijk gezegd, maar het blijft toch de waarheid: we zeiken te veel. Ik ook. Al probeer ik steeds te onthouden dat ik maar een simpel miertje ben, net als alle anderen. Met deze verhalen, zeg ik: Als er niemand mee bezig is, hebben deze sporters een veel minder leuk leven. Laten we ons voor hen inzetten en hun ouders, trainers en begeleiders aanmoedigen.”

 

Je interesse voor G-sport kwam er na die toevallig ontmoeting met Marieke Vervoort?

“Ze werd gesponsord door de lokale beenhouwer, ik wilde haar aankleden met een mooie tenue van ABN AMRO. Vervolgens hebben we een fundraising gedaan om haar naar Hawaï te krijgen. Dat verhaal gaf een kick. Daarna ben ik me in Mechelen gaan inzetten voor G-voetballers. Op 11 december organiseerde ik een benefietconcert in de Sint-Romboutskathedraal, de 600 kaarten waren uitverkocht. Ik vind het fijn dingen op poten te zetten, probeer de juiste ideeën en emoties over te brengen in deze gekke wereld.”

 

Vanwaar dat engagement?

“Het zit een beetje in mijn natuur, denk ik. Mijn ouders hadden niks, hebben altijd keihard gewerkt. Met ouder te worden, heb je meer oog voor de ellende om je heen. Ik ben ook gewoon een watje. Ik heb twee geweldige zonen. Maar er zijn ouders die zich 24 op 24 zorgen maken om hun kinderen, die zelfs ongerust zijn na hun dood. Dat is 70 jaar constant druk. Heftig, toch?”

 

Je draagt de Mechelen Foundation, organiseert de succesvolle Football Kick-Off voor G-voetbal, bent betrokken bij de ANB AMRO Integration Cup voor G-hockey. Je schrijft boeken en tussendoor speel je Sinterklaas als men dat vraagt. Waar vind je de tijd?

“Dat vragen ze thuis ook (glimlacht). Ik ben niet het type om elke avond thuis te zitten. Het geeft simpelweg veel voldoening. We hebben nu 3000 boeken verkocht, we zullen bijdrukken. Ik zou graag bij elke G-club een lezing doen, ze zelf boeken laten verkopen met de opbrengst voor hen. Het is niet belangrijk dat ik te boek sta, wel dat ik mensen blijf motiveren.”

 

Jij bent ex-voetballer. Ik heb het gevoel dat er uitgerekend in dat wereldje nog veel werk is. Jij zei zelf ook dat je soms wat bekende koppen mist op de Football Kick-Off.

“Er is de jongste jaren een hele swing op gang gekomen. De scheidsrechters van eerste en tweede klasse zijn helemaal mee. Met Van Geneugden, Mathijssen, Vanderhaeghe en Boskamp lokken we al wat trainers. Maar het kan nog beter, ja. Wat ik zou doen: een bus regelen en met de hele ploeg op bezoek komen. Je loopt er een paar uur rond, beseft dat je gelukkig bent en een idool bent voor velen. In Nederland lukt het wel.”

 

Als ik zo streng mag zijn: veel voetbalclubs doen hun sociaal-maatschappelijk werk omdat het moet. Niet uit overtuiging.

“Dat zijn jouw woorden. (Denkt na) Ik durf geen oordeel te vellen, ik ken wel wat clubs die hun best doen. Ik ben alvast overtuigd van de maatschappelijke functie van voetbal.”

 

Zijn G-sporters eigenlijk méér sporters dan veel van ‘valide’ topsporters?

“Neen. G-sporters doen het maximale wat hun lichaam toelaat, net als andere topsporters. De atleten in mijn boek moeten niet belangrijk worden, ze moeten evenwaardig behandeld worden. Ze moeten dezelfde middelen hebben om hun sport uit te oefenen, ze mogen evenveel aandacht krijgen in de media. De Speciale Olympics in Londen toonden hoe het kan. Net als onze gala-avond voor het boek. CEO’s en atleten zaten door elkaar aan een tafel, kwamen spontaan in contact. Het moet uit mensen zelf komen, je moet ze niet verplichten.”

 

Een dame die de voorbije zestien jaar drie G-clubs oprichtte, Greet Wijckmans, vertelde me ooit: de waaier G-sporten moet nog veel breder worden, maar wel ingebed in reguliere clubs.

“Akkoord. Maar zoals altijd draait het om: vrijwilligers vinden. Voor dat lukt moet je ze in contact laten komen met G-atleten. Marieke is nu een heel mooi voorbeeld geworden. Maar je moet het ook willen doen voor mensen die de top niet halen. Die twee nachten wakker liggen voor een wedstrijd, maar in het weekend maar drie ballen raken (glimlacht). In mijn boek staat een kind dat zegt: ‘Ik vind het fantastisch eindelijk met m’n zus en broer naar het hockey te kunnen gaan.’ Dààr draait het om.”

 

En om de grote Piet den Boer die er altijd z’n schouders onder zet. Wordt het soms niet te veel?

“Ik vind het een eer dat ze me nu associëren met G-sport. Ik schaam me ook niet om op tafel te gaan staan. Maar: hoe meer mensen, hoe liever. Laat ze maar bellen. Ik zal wel meedenken. Ik voel me nog jong en heb nog een heleboel ideeën en dromen.”

 

Zoals?

(Glimlacht) “We hebben nu al het G-sportgala, georganiseerd door ABN AMRO en de provincie. Misschien moeten we dat jaarlijks doen? Zonder dat het veel geld kost mensen één dag blij maken. Misschien moeten we ook één groot fonds voor sporters met een beperking oprichten? Ooit zal een idee een keertje mislukken, maar tot nog toe is alles redelijk geslaagd. Ik organiseer in Mechelen een kerstconcert voor 600 man met Gunther Neefs, ik heb Herremans en Wielemie in m’n boek staan, Mark Uytterhoeven stuurt complimenten over dat boek,... Dan denk ik: we hebben iets gerealiseerd, we mogen een beetje trots zijn. Zonder arrogant te worden.”

 

Het boek 'Sporthelden met een beperking' is een uitgave van Uitgeverij De Vliegende Keeper en is te koop via www.gsportfonds.be. De prijs bedraagt 24,95 euro. Dit bedrag gaat integraal naar de G-sportwerking

Sporta-magazine is een uitgave van Sporta-federatie, die deel uitmaakt van de Sporta-groep.