Slimste Mens en zangeres Astrid Stockman fietst

“Op tournee een dag langer blijven om te fietsen: plezant!”

woensdag 18/12

Astrid Stockman, bekend als operazangeres en bolleboos in ‘De Slimste Mens’, trainde voor halve marathons, maar nu is fietsen haar nieuwe uitdaging.

Astrid Stockman: “Ik fiets nog maar een jaar. Daarvoor heb ik jarenlang gelopen. Ik heb door het lopen meer een vertrouwensband met mijn lichaam gekregen. Ik vroeg mij daarvoor vaak af: kan ik dit wel? Ik trainde voor halve marathons en hield erg van lange afstanden. Ik vond dat een leuke sport, omdat de drempel heel laag ligt en ik gemakkelijk sportschoenen kon meenemen op tournee in het buitenland. In anderhalf uur kon ik dan al lopend de omgeving zien en tegelijk mijn hoofd leegmaken. Vooral dat laatste eigenlijk. Het bracht ook structuur in mijn week. Maar ik kreeg last van een lopersknie. Gedurende een jaar heb ik niet willen aanvaarden dat het niet meer lukte, ondanks alle kinesitherapie. Mijn sportdokter raadde me fietsen aan. Maar ik vond die drempel te hoog. Je moet materiaal en kledij kopen. Dat kost keiveel geld. Dus ik heb heel lang gedacht dat het niets voor mij was. Maar mijn vriend fietst al heel lang. Toen ik hem leerde kennen, zag ik dat hij daardoor veel actief buiten was. En dat miste ik wel. Dus een jaar geleden kocht ik een instapmodel van Trek. Sindsdien zit ik geregeld op de fiets.”

Krampen in de vingers

“Je kan een fiets in tegenstelling tot loopschoenen niet gemakkelijk meepakken op het vliegtuig en je vindt ook niet altijd genoeg tijd tussendoor, dus op verplaatsing fietsen, lukt niet. Maar ik doe het heel graag. Alleen fiets ik niet regelmatig genoeg en daar wil ik wel iets aan veranderen. Wat ik heel plezant vind, is een dag later naar huis vertrekken als ik ergens op tour ben. Door een dag langer ter plekke te blijven en een fiets te huren, komt het er toch van. Zo was ik in Girona voor een show en heb ik de dag erna rond de stad gereden. Girona blijkt een walhalla voor renners. Er zijn veel buitenlanders die er een koffiezaak met een fietsverhuurbedrijf en een servicedienst uitbaten. Daar heb ik voor het eerst geklommen. En dat was heel plezant.”

“Wat mij wel verbaast, is het verschil in houding tussen automobilisten in Spanje en België. In Spanje móet je als automobilist anderhalve meter afstand houden. Je krijgt ginder zware boetes als je dat niet doet. Dus je merkt dat ze gedisciplineerd achter je blijven zonder te morren. Je fietst er met een rustiger gemoed. Ook in Ibiza, waar ik onlangs was, trouwens. Je kan al trappend veel van het eiland zien. Alleen in de afdalingen heb ik de hele tijd met dichtgeknepen remmen gereden. Gelukkig waren het schijfremmen. Een week later voelde ik nog de krampen in mijn vingers (lacht). Ik moest in het begin ook wennen aan mijn fietshouding. Ik had veel spierpijn. Ik ben echt wel veel drempels tegengekomen.”

Wat mij tijdens mijn fietstochten verbaast, is het verschil in houding tussen automobilisten in Spanje en België. In Spanje móet je als automobilist anderhalve meter afstand houden!

De bochten van Watopia

“Meestal fiets ik in West-Vlaanderen, waar mijn vriend woont. Het probleem op dit moment is een beetje dat ik op twee plaatsen woon en maar over één fiets beschik. Ik zou er eigenlijk een tweede moeten hebben om ook in Antwerpen of op de rollen te kunnen rijden met Zwift (een computerprogramma om op rollen in virtual reality te fietsen, nvdr.). Dat gebruik ik om aan mijn conditie te werken als ik niet buiten kan of niet veel tijd heb. Ik heb voor een prijsje ook een Wahoo Kickr (een rollensysteem, nvdr.) gekocht. Ik rijd daarop heel graag in Watopia, maar ik was wel geschrokken van het parcours in New York. Daar zaten zo veel stukken bergop in... In tegenstelling tot bergoprijden in het echt is het probleem met Zwift dat het gewoon hard trappen is, zonder de beloning van een mooi uitzicht (lacht).”

“Ik mis nog wat de behendigheid om bochten te kunnen nemen zonder te remmen, bijvoorbeeld. Dat leer je niet op Zwift. Daar rijd je gewoon 40 of 50 kilometer per uur in alle bochten (grijnst). Maar ik ben aan het uitkijken om goedkoop zelf een tweede fiets samen te stellen, zodat ik altijd op beide plekken waar ik woon kan fietsen.”

 

En nu: klikpedalen!

“Ik rijd tot nu toe nog altijd op platte pedalen, maar ik zou heel graag op een kliksysteem overstappen. Mijn schoenen staan eigenlijk klaar, ik moet alleen de juiste pedalen nog bestellen. Daar ben ik door tijdsgebrek nog niet toe gekomen. Ik denk dat ik met klikpedalen beter zal kunnen fietsen, omdat je je kracht beter kan verdelen.”

“Honderd kilometer is de langste afstand die ik in één keer heb afgelegd dit jaar, op 1 mei hier rond Antwerpen. Ik vind het wel leuk om voor langere ritten weg te zijn. Dat was tof. Veel zotter dan dat moet ik nu nog niet doen, maar de beklimming van de Mont Ventoux staat hoog op mijn bucketlist.”

De beklimming van de Mont Ventoux staat hoog op mijn bucketlist

Eiwitrijk eten

“Ik was geen snelle loopster: ik liep een halve marathon in twee uur. Dat is een gemiddelde prestatie. Maar voor mij betekende het heel wat, want ik kwam van super ver. Ik kon jarenlang geen vijf kilometer lopen. Ik heb een tijd met wat overgewicht gesukkeld. Tot een jaar of vier geleden. Vandaar dat dat lopen niet zo goed meer lukte. Ik ben sowieso iemand die heel hard op haar voeding moet letten. Fietsen staat erg in het teken van koolhydraten en carb loaden, maar ik mag dat niet te veel eten. Zelfs als ik sport, blijft dat eraan plakken. Dus ik eet vooral eiwitrijk, tenzij ik een lange duurprestatie wil doen. Als ik dat gegeten heb, voel ik wel dat ik explosievere inspanningen kan leveren tijdens het sporten. Ik ben begaan met mijn voeding, niet alleen in functie van sport, ook in functie van mijn beroep.”

 

De juiste spierkracht

“Om te zingen moet je over veel flexibele spierkracht beschikken. Niet zozeer stevige buikspieren - dat mag je eigenlijk niet hebben - maar eerder flexibele core-spieren, om je borstkas te kunnen openzetten en je ademhaling te controleren. Cardio-oefeningen vind ik leuk om te doen. Je leert daardoor je lichaam beter kennen. Cardio is sowieso goed voor je longinhoud en zuurstofopname. Maar er is geen enkele sport waarin je je spieren op dezelfde manier gebruikt als bij het zingen. Ik doe aan yin-yoga als tegenhanger van de andere sport. Dat is eigenlijk een soort van langgerekte stretching, een andere manier om je lichaam te leren kennen.”

 

Alles ineens geven

“Bij het lopen was ik heel hard bezig met de cijfers. Wat is mijn pace bij die of die hartslag, bijvoorbeeld? Ik heb destijds ook lactaattesten laten uitvoeren om beter te presteren. Bij het fietsen is het daarentegen meer in the void, omdat ik het dus ook minder vaak kan doen. Een moeilijk verschil tussen lopen en fietsen vond ik dat je bij lopen probeert om rond dezelfde hartslag te blijven, terwijl het bij fietsen veel meer met pieken en dalen gaat. Pas op het einde ga ik in het rood. Dat vond ik in het begin moeilijk. Je kunt bij fietsen minder doseren dan bij lopen, omdat je vaak ineens alles moet geven. Dat vond ik een aanpassing. Maar de innerlijke dialoog die voert op de fiets – ‘Je gaat niet afstappen, je gaat niet afstappen’ - dat is iets wat je meeneemt: niet opgeven!”

Sporta-magazine is een uitgave van Sporta-federatie, die deel uitmaakt van de Sporta-groep.